24-stippelig lieveheersbeestje

Er zijn maar een paar soorten lieveheersbeestjes die planten eten. Het meest zie je het 24-stippelig lieveheersbeestje. Met een lengte van zo'n 3 tot 4 mm is het tevens een van de kleinste soorten. Hij ziet er uit als het standaard lieveheersbeestje: rood (ook de kop) met zwarte vlekken, maar is heel erg variabel. De zwarte vlekken zitten weliswaar altijd op dezelfde plek, maar soms zijn het niet meer dan heel erg kleine stipjes en soms zijn ze zo groot, dat ze in elkaar overlopen en het dier zo op het eerste gezicht veel minder vlekken heeft dan de 24 die hij zou moeten hebben. De soort komt heel veel voor, maar vroeger nog veel meer. Zowel de larven als de volwassen dieren eten namelijk graag klaver. Die plant werd vroeger veel geteeld als veevoer en voor de bijzondere honing. Het 24-stippelige lieveheersbeestje kon soms hele klavervelden kaal eten. Het is niet alleen een afwijkend lieveheersbeestje omdat het een planteneter is, je kunt er ook niet echt mee spelen. Hij kan weliswaar snel naar je vingertop rennen, maar vliegt daar bijna nooit weg. Dat komt omdat de meeste diertjes geen vleugels hebben en dus niet kunnen vliegen. Een andere bijzonderheid is dat het dier lang niet zo mooi glanst als de meeste andere lieveheersbeestjes, omdat hij helemaal bedekt is met zeer korte haartjes. En dat maakt dat hij er erg dof uitziet. Een niet erg gewone soort in geheel Europa. Bovendien wordt hij vaak over het hoofd gezien, omdat hij zo vreselijk klein is. In Nederland vrij zeldzaam. De wetenschappelijke naam wordt voluit geschreven als Subcoccinella vigintiquattuorpunctata. Gr. Jan