Op een zandpad zagen wij deze bijenwolf druk in de weer met het graven van een nest. Vele uren later passeerden we hetzelfde punt en zag ik bij toeval ‘’iets groots vliegen’’. Vlakbij de ingang van het eerder gegraven nest landde de bijenwolf met prooi: de honingbij. Thuisgekomen zocht ik iets op over het leven van deze wesp. Voor wie meer wil weten, zie details hieronder:
De bijenwolf is een wesp en jaagt bijna uitsluitend op honingbijen die door een bliksemsnelle aanval tijdens het bloembezoek worden gevangen en met de gifangel worden verlamd. De honingbij weert zich wel door terug te steken maar de angel glijdt steeds weg over het gladde lichaam van de bijenwolf. Bijenwolven gebruiken de bijen ook om zich te voeden door met het eind van hun achterlijf de honingmaag van de bij plat te drukken, zodat er nectar uit de mond van de bij komt dat opgelikt wordt. Daarna draait ze de prooi op de rug en transporteert ze de honingbij met de buikzijde naar boven door de lucht naar het nest. De hoofdgang van het nest kan een diepte hebben van 20 cm tot wel 1 m. Het nest bestaat uit een gang waaraan een aantal kamers liggen, voor iedere larve een. Wanneer het eitje uitkomt, eten de larven de honingbij een voor een op. Omdat deze niet zijn gedood maar zijn verlamd, zijn deze nog vers en worden levend gegeten.
Bronnen: Soortenbank en Wikipedia
Lees meer
Reacties (1)