ei van de bodemzakspin

De spin leeft op de bodem en maakt geen web. Vaak beschermd door iets van een gesponnen zakje wordt het ei bevrucht gelegd. Na een aantal uren kan het ei zich al gaan ontwikkelen of kan op deze wijze overwinteren. Bij de meeste soorten zitten er in een cocon tientallen, honderden of zelfs een paar duizend eieren in hetzelfde legsel. De cocon kan verlaten zijn door het vrouwtje, het vrouwtje kan zelf in de cocon zitten of het vrouwtje houdt de wacht. Ook kan in sommige gevallen het vrouwtje de cocon met zich meedragen. Geleidelijk krijgt het embryo, gevoed door de dooier, enige vorm. Het embryo ontwikkelt zich tot prelarve, een vrijwel onbeweeglijk nog onvolgroeid spinnetje dat eerst moet vervellen voor het verder kan groeien. In dit stadium breekt het jonge spinnetje uit de eivliezen door deze met een klein tandje (=tasterpoten) open te scheuren. Na een vervelling begint het larve-stadium, dit is beweeglijker met wat meer gevormde structuren maar nog steeds binnenin de eicocon en voor water en voedsel afhankelijk van de dooier. Bij sommige Wolfspinnen maar ook bij andere families kan de eicocon door het vrouwtje af en toe geopend worden om extra vocht uit haar mond toe te dienen waarna de cocon weer dicht gesponnen wordt. De larve groeit en gaat spoedig weer vervellen. Soms bevindt zich hiervoor een aparte vervelkamer in de cocon. Kannibalisme komt voor, speciaal bij grote legsels, maar veel spinnetjes kunnen ongeveer een week teren op hun voorraad dooier. Bij sommige soorten bevrijden de spinnetjes zich op eigen kracht uit de eicocon door een gat te knippen of te trekken, maar bij de Wolfspinnen moet het vrouwtje de cocon voor hen openen.
Bron: glastuinbouwnederland.nl