gevlekte kruisspinnendoder -foto 2 van 4-

In klein natuurgebied zag ik op een open stukje zand deze gevlekte kruisspinnendoder bezig met graven. Recent had ik dezelfde ervaring met een bijenwolf [ook een graafwesp] en besloot ik dit schouwspel rustig te bekijken. Mevrouw kruisspinnendoder ging fanatiek te werk, was veel ondergronds want het nest werd steeds dieper. Ineens stopte het graven en verdween ze ca. 15 min., keerde terug en hervatte het graven. Dit ritueel bleef zich lange tijd herhalen zodat ik ondertussen wat ging rondkijken, andere foto’s maakte maar wel telkens terugkeerde naar de graafplek. Ik blijf het fascinerend vinden hoe zo’n graafwesp haar nestingang [minigaatje] terug kan vinden op een zandoppervlakte van ca. 5 bij 5 m. Na de zoveelste afwezigheid zag ik haar weer terugkomen en met iets slepen dat veel groter was als zijzelf; later bleek dit een krabspin te zijn. De krabspin werd even weggelegd en het graven ging verder. Na vele uren was het voor mij tijd om op te stappen. Thuisgekomen las ik dat de verlamde spin wordt begraven en ingemetseld waarbij de kruisspinnendoder eerst een ei op de [krab]spin afzet. De wespenlarve die uit het ei kruipt, eet vervolgens de nog levende spin op waarna de larve zich verpopt. In de pop transformeert de larve naar een volwassen [kruis]spinnendoder die zich uit de cocon werkt waarna de cyclus opnieuw begint. Het zijn altijd de vrouwtjes die het werk verzetten en op spinnen jagen; de mannetjes leven op bloemen van nectar en sterven kort na de paring.
Bron: met hulp van Wikipedia