Zebrarups

De rups van de jacobsvlinder (of sint-jacobsvlinder) staat bekend als de zebrarups vanwege zijn opvallende patroon van felgele en gitzwarte dwarsstrepen. Deze felle waarschuwingskleuren hebben een belangrijke biologische functie: ze maken aan vijanden duidelijk dat de rups zeer giftig en oneetbaar is.
Zebrarupsen eten uitsluitend jakobskruiskruid. Soms eten grote groepen rupsen deze giftige planten helemaal kaal.
Het jakobskruiskruid is zeer giftig voor de meeste zoogdieren, maar de zebrarups kan dit gif zonder problemen opnemen en opslaan in zijn eigen lichaam. Hierdoor wordt de rups zelf ook hartstikke giftig en onsmakelijk voor vogels en andere roofdieren.
In de zomer (vooral in juli en augustus) zijn de rupsen volop te vinden op hun waardplant. Zodra ze volgroeid zijn, kruipen ze in de grond of onder mos om te verpoppen. De gifstoffen blijven tijdens deze gedaanteverwisseling in het lichaam aanwezig. De volwassen sint-jacobsvlinder die het volgende voorjaar tevoorschijn komt, is daardoor net zo giftig en herkenbaar aan zijn opvallende zwart-rode vleugels.
Ik zag ze vandaag bij de kreek Zestigvoet bij Clinge in Zeeuws-Vlaanderen.