Korstmos met eigen stikstofbehoefte

Leermossen zijn korstmossen met blauwalgen. Er zijn vele soorten leermos zoals bijv. duinleermos, gebobbeld leermos, kaal leermos, klein- en groot leermos en soredieus leermos.
Een korstmos of licheen is een symbiose van een schimmel met een alg. Tegenwoordig denkt men dat vooral de schimmel baat heeft bij die relatie. De alg is in staat om via fotosynthese suikers te maken en de schimmel pikt die vervolgens in. Korstmossen worden daarom wel omschreven als ‘schimmels die landbouw hebben uitgevonden’. De meeste korstmossen zijn langzame groeiers. De schimmel van de meeste leermossen bezit echter geen groenalg maar een blauwalg (cyanobacterie) als partner. Blauwalgen kennen naast fotosynthese nog een ander kunstje: ze zetten stikstofgas uit de lucht om in oplosbaar nitraat. Korstmossen met blauwalgen kunnen hierdoor in hun eigen stikstofbehoefte voorzien. Leermossen bereiken daardoor groeisnelheden tot wel zes centimeter per jaar. En daarmee zijn ze in staat om snelgroeiende mossen concurrentie te bieden.
Bron: Naturetoday.com