Middelste Bonte Specht ofwel MiBo

In Nederland een spechtensoort in opmars maar het is nog steeds de zeldzaamste in vergelijking tot de grote en kleine bonte specht. Hij is vooral in Oost- en Zuid-Nederland te zien en houdt van oud eikenbos. Inmiddels is deze voorheen zeldzame specht een vaste bewoner geworden van sommige landgoederen en dus mogen steeds meer mensen ‘’mibo’’ zeggen, de koosnaam die je mag gebruiken als je de middelste bonte specht hebt gezien.
Hij lijkt op de grote bonte specht maar is iets kleiner en heeft een wit gezicht met een in het wit geïsoleerd oog. Beide geslachten hebben een geheel rode kopkap zonder zwarte bies. Bij verstoring of opwinding worden de rode kopveren opgezet. Opvallend is de zalmroze 'broek' met flankstreepjes en zwart-witte vleugels met grote witte schoudervlek. Deze specht roffelt zelden, soms twee-drie keer kort achter elkaar. De ‘’mibo’’ is een dag-actieve vogel. Hij deelt zijn dag in tussen zonsopgang en zonsondergang en is minder actief bij slecht weer. De specht is een groot deel van de dag beweeglijk op zoek naar voedsel. Vroeg in de middag wordt meestal een pauze gehouden waarin hij rust, zijn veren gladstrijkt of met opgezette veren zonnebaadt. De middelste bonte specht is een standvogel die zelden van territorium verhuist. Hij overwintert in zijn broedgebied en ook de pas uitgevlogen jonge vogels blijven in de nabijheid van het ouderlijk territorium. In een uitzonderlijk geval werd een geringde juveniel op 55 kilometer afstand van zijn oorspronkelijke broedholte aangetroffen.
Bron: Vogelbescherming, Vroege Vogels, Wikipedia