Zwartgerande tuinslak

De zwartgerande tuinslak (Cepaea nemoralis) is een van de meest voorkomende huisjesslakken in Nederland en België. De soort staat bekend om de enorme variatie in kleur en tekening van het huisje.
Het meest opvallende kenmerk is de donkerbruine tot zwarte rand (lip) rondom de opening van het volwassen huisje.
De schelp is ongeveer 2 tot 2,5 centimeter breed.
Het zachte lichaam van de slak zelf is meestal grijsachtig tot geelbruin.
Het zijn nachtdieren die overdag alleen bij vochtig weer actief zijn; bij zonnig weer verschuilen ze zich om uitdroging te voorkomen.
De zwartgerande tuinslak is een nuttige bewoner van de tuin omdat hij zich voornamelijk voedt met dood organisch materiaal.
In de koude wintermaanden (november t/m februari) trekken ze zich vaak terug onder bladeren, hout of in de grond voor een winterslaap, waardoor ze dan veel minder zichtbaar zijn.
Ze kunnen ongeveer zeven jaar oud worden.
Ik zag deze gisteren in een bos vlak bij Hulst in Zeeuws-Vlaanderen.