ondersteboven

De Bergeenden vormen een soort van overgang tussen ganzen en eenden, ze staan vrij hoog op de poten. Bekijken we de schedel van de Bergeend dan zien we een brede opwippende snavel wat andere watervogels vaak weer niet hebben. Een snavel als deze komt goed van pas in de natuurlijke omgeving waar deze soort leeft, namelijk aan de kust. Het zijn typische eenden die in zout en brakwater zoeken naar kleine schaal- en weekdieren maar ze eten ook insecten, zaden en plantendelen. Door zijn opvallende kleed en opgerichte houding is de Bergeend een gemakkelijk waar te nemen vogel. Hoewel ze vaak zwemmen, zitten ze het grootste deel van de tijd op het land waar ze uitstekend uit de voeten kunnen.
Het wijfje van de Bergeend is iets kleiner en wat minder fraai van kleur dan het mannetje en heeft ook geen knobbel aan de basis van de bovensnavel.
De Bergeend broedt over het algemeen vlak bij zee. Het nest ligt meestal in een oud konijnenhol maar ook wel onder dichte begroeiing van bijvoorbeeld bramen of in holle bomen. Ze leggen acht tot vijftien roomkleurige eieren. Alleen het wijfje broedt, het mannetje blijft wel in de buurt en als de eieren na 28 tot 30 dagen zijn uitgekomen, helpt hij bij het bewaken van de wit-zwarte kuikens. Ligt het nest ver van het water vandaan, dan moet het gezin een riskante tocht daar naartoe maken. Na ongeveer acht weken zijn de kuikens vliegvlug.
In heel Nederland overwinteren soms tot 65.000 exemplaren, terwijl het aantal bloedparen veel lager ligt, zo rond de 10.000.
Bron: IVN.nl